Pasensya na po kung hindi pa ako makapagbayad. Nakaipon na po sana ako ng bente pesos pambigay sa inyo kahapon. Kaso po, umubo po ng dugo si Nanay kagabi. Wala na po si Tatay kaya ako na lang po ang bumibili ng gamot niya para sa baga niya. Ibinili ko po muna ng gamot yung naipon ko galing sa pagpu-pulot ng bote. Wag niyo po sana akong paalisin sa eskwela. Gusto ko po kasing makatapos para mapagamot ko si Nanay balang araw. Pangako po, babayaran ko kayo kapag nakapulot po ako ng maraming bote ngayong gabi.<\/p>\n
\u2014 Mateo.\u201d<\/p>\n
Tiningnan ni Teacher Agnes ang resibo. Ang gamot ay nagkakahalaga ng bente pesos\u2014isang murang antibiotic na binili sa pinakamaliit na botika. Ang mga baryang pinagbibilangan ni Mateo araw-araw ay hindi para sa laruan o kendi. Ito ang bumubuhay sa kanyang naghihingalong ina.<\/p>\n
ANG MGA LUHA NG PAGSISI<\/p>\n
Nanginig ang mga kamay ni Teacher Agnes. Parang piniga ang kanyang puso nang mapagtanto niya kung gaano siya naging kalupit. Ang batang ininsulto niya, pinagbintangang sinungaling, at ibinilad sa araw ay isang siyam na taong gulang na bayani na pumapasan ng responsibilidad na hindi dapat pasan ng isang bata.<\/p>\n
Biglang nagmulat ng mga mata si Mateo. Umuubo siya dahil sa sobrang init at uhaw. Nang makita niya si Teacher Agnes na may hawak ng kanyang lata at sulat, pilit siyang bumangon kahit nanginginig.<\/p>\n
\u201cT-Teacher\u2026 p-pasensya na po\u2026 nahulog po yung pera ni Nanay\u2026\u201d humihikbing sabi ni Mateo, pilit na pinupulot ang mga nagkalat na barya sa mainit na semento kahit hirap na hirap siya. \u201cP-Patawad po\u2026 babayaran ko po kayo\u2026\u201d<\/p>\n
Hindi na napigilan ni Teacher Agnes. Isang napakalakas na hagulgol ang lumabas mula sa kanyang dibdib.<\/p>\n
Wala siyang pakialam kung marami ang nakatingin. Wala siyang pakialam sa kanyang imahe bilang masungit na guro. Mabilis siyang lumapit kay Mateo at niyakap nang napakahigpit ang maliit at pawisang bata sa harap ng watawat.<\/p>\n
\u201cPatawarin mo ako, anak\u2026 Patawarin mo si Teacher\u2026\u201d umiiyak na sigaw ni Teacher Agnes habang hinahaplos ang buhok ni Mateo. \u201cWala kang utang sa akin! Ako ang may utang sa\u2019yo\u2026 utang ko sa\u2019yo ang buhay na ito dahil tinuruan mo ako kung ano ang totoong halaga ng tao.\u201d<\/p>\n
Nagulat ang buong eskwelahan. Ang mga kapwa guro at estudyante na nanonood sa paligid ay hindi napigilang lumuha nang makita ang eksenang iyon. Ang pinakamatapang na guro ay nakaluhod, umiiyak, at humihingi ng tawad sa isang batang pulubi.<\/p>\n
ANG SIMULA NG BAGONG PAG-ASA<\/p>\n
Mula araw na iyon, nagbago nang tuluyan si Teacher Agnes. Dinala niya si Mateo sa ospital at siya mismo ang nagbayad para sa pagpapagamot ng ina nito. Hindi lamang iyon, sinagot niya ang lahat ng pangangailangan ni Mateo sa eskwela\u2014mula sa bagong uniporme, sapatos, baon, at lahat ng bayarin.<\/p>\n
Naging adbokasiya ni Teacher Agnes ang pagtulong sa mga mahihirap na estudyante. Hindi na siya naniningil ng pilit para sa mga bayarin sa eskwela, sa halip, nagtayo siya ng isang pondo mula sa sarili niyang bulsa at sa mga donasyon para tulungan ang mga batang katulad ni Mateo.<\/p>\n
Lumaki si Mateo na isang matalino at mabuting bata. At pagkalipas ng dalawampung taon, siya ay bumalik sa eskwelahang iyon\u2014hindi na bilang isang batang walang pambayad, kundi bilang isang sikat na doktor na nagbibigay ng libreng medical mission para sa mga mahihirap na estudyante at kanilang mga pamilya, kasama ang kanyang pangalawang ina, si Teacher Agnes.<\/p>\n
MORAL NG KWENTO:<\/p>\n
Huwag kailanman manghusga o magparusa nang hindi inaalam ang buong kwento ng isang tao. Minsan, ang mga taong inaakala nating pabaya o nagkukulang ay sila pa ang humaharap sa pinakamabibigat na laban sa buhay. Ang pagiging guro, o pagiging isang mabuting tao, ay hindi lamang nasusukat sa pagsunod sa mga patakaran, kundi sa pagkakaroon ng habag, pang-unawa, at pusong handang makinig sa mga tahimik na daing ng mga taong walang boses sa lipunan. Ang isang maling husga ay nakakasira ng kinabukasan, ngunit ang isang yakap ng pang-unawa ay nakapagliligtas ng buhay.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pasensya na po kung hindi pa ako makapagbayad. Nakaipon na po sana ako ng bente pesos pambigay sa inyo kahapon. Kaso po, umubo po ng dugo si Nanay kagabi. Wala… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-130","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/130","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=130"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/130\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":131,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/130\/revisions\/131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=130"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=130"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=130"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}