Dumating si Veronica Elizabeth Chase, tatlumpu’t tatlong (33) taong gulang, ang fianc\u00e9e ko. Nag-propose ako sa kanya three months ago sa rooftop ng penthouse. Binigyan ko siya ng 8-carat diamond ring worth $650,000. Pinaplano namin ang kasal sa France next spring.<\/p>\n
Akala ko, mahal niya ako.<\/p>\n
Pero nang pumasok siya sa kwarto, nakita ko ang totoo.<\/p>\n
Nakasuot siya ng black silk dress. Walang make-up. Walang luha. Pero kapag may nurse sa kwarto, biglang umiiyak siya.<\/p>\n
“Oh, Dominic\u2026 please, gumising ka\u2026”<\/p>\n
Pero kapag umalis na ang nurse, tumigil siya.<\/p>\n
Umupo siya. Nag-check ng cellphone. Nag-scroll sa Instagram. Nag-update ng status:<\/p>\n
> “Praying for my love. Please send strength. \ud83d\udda4”<\/p>\n
Pagkatapos, tumawag siya.<\/p>\n
“Yeah, it’s me. He’s still out. Baka ilang linggo pa. O baka\u2026 alam mo na.”<\/p>\n
Katahimikan.<\/p>\n
“Kaya dapat ready na ang papers. Kapag namatay siya, at hindi pa kami officially married, wala akong claim sa estate. Pero meron tayong loophole: ang cohabitation clause at ang gift deeds. Pinirmahan niya na noong August yung transfer ng two properties sa pangalan ko. So technically, may claim na ako. Pero gusto ko ng mas malaki. Gusto ko ng access sa offshore accounts.”<\/p>\n
Tumawa siya.<\/p>\n
“Dapat ko na pala pinapirmahan siya ng prenup na reversed\u2014yung akin lahat kapag namatay siya. Pero okay lang. Malapit na rin.”<\/p>\n
Ibinaba niya ang phone.<\/p>\n
At pagkatapos, lumapit siya sa akin.<\/p>\n
Yumuko. Inilapit ang mukha niya sa tainga ko.<\/p>\n
“Dapat inilagay mo na sa pangalan ko ang lahat noong sinabi ko, Dominic. Pero hindi mo ginawa. Kasi masyado kang mayabang. Masyado kang kampante. Akala mo, hindi kita iiwan.”<\/p>\n
Hinarot niya ang buhok ko.<\/p>\n
“Pero alam mo ba? Mas gusto ko pa na patay ka kaysa gising ka. Kasi kapag patay ka na, wala nang hahadlang sa akin.”<\/p>\n
Tumayo siya.<\/p>\n
At bago siya lumabas, bumulong siya nang malakas:<\/p>\n
“Mamatay ka bago mag-Biyernes, Dominic. Mas mabilis mailipat ang pera kapag tumigil ka nang huminga.”<\/p>\n
Hinalikan niya ang noo ko.<\/p>\n
At umalis.<\/p>\n
Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang sakit na mas malalim pa kaysa bali-baling tadyang.<\/p>\n
Hindi ako mahal ni Veronica.<\/p>\n
Pera lang.<\/p>\n
At mas gusto niya akong patay kaysa buhay.<\/p>\n
Ang babaeng nakinig<\/strong><\/p>\n Tatlong minuto pagkatapos umalis si Veronica, bumukas ang pinto.<\/p>\n Pumasok si Grace Miller, dalawampu’t siyam (29) na taong gulang, ang housekeeper na nag-aalaga sa penthouse ko sa loob ng anim na buwan. Tahimik siya. Laging nakayuko. Hindi nagsasalita nang malakas. Parang invisible.<\/p>\n Kaya hindi siya napapansin ng mga bisita.<\/p>\n Pero siya ang nakakakita ng lahat.<\/p>\n Nakasuot siya ng simpleng damit. Dala ang basket na may mga bagong liryo. Lumapit siya sa kama. Tinanggal ang lumang bulaklak. Nilagay ang bago.<\/p>\n Pagkatapos, inayos niya ang kumot ko\u2014kasi baka daw nilalamig ako.<\/p>\n At pagkatapos, lumapit siya.<\/p>\n Yumuko.<\/p>\n At bumulong.<\/p>\n “Narinig ko siya, Mr. Moretti. Narinig ko si Miss Chase. Narinig ko rin si Miss Hale kahapon. Sabi niya, may silbi lang ang pagluluksa kapag may kumukuha ng litrato.”<\/p>\n Nanginginig ang boses niya.<\/p>\n “Binabayaran ang mga tulad ko para magkunwaring walang naririnig. Pero ang sinabi niya ngayon\u2026 hindi iyon pagluluksa. Countdown iyon.”<\/p>\n Tumingin siya sa pinto.<\/p>\n “Sa tingin ko, tatapusin nila ang hindi nagawa ng aksidente.”<\/p>\n At sa sandaling iyon, dahan-dahan kong ginalaw ang maliit kong daliri.<\/p>\n Napatigil si Grace.<\/p>\n Tumingin siya sa kamay ko.<\/p>\n Ginalaw ko ulit.<\/p>\n Namutla siya.<\/p>\n “Mr. Moretti\u2026?”<\/p>\n Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.<\/p>\n Tumigil ang paghinga niya.<\/p>\n “Gising ka?”<\/p>\n Tumango ako nang bahagya.<\/p>\n “I-lock mo ang pinto,” bulong ko.<\/p>\n Tumakbo siya. Nag-lock ng pinto. Bumalik sa tabi ko.<\/p>\n “Oh my God. Gising ka. Buong panahon?”<\/p>\n “Oo. Lahat. Narinig ko lahat.”<\/p>\n Napaluha siya.<\/p>\n “Ibig sabihin\u2026 alam mo na\u2026”<\/p>\n “Oo. Alam ko na sino ang gustong patayin ako. At alam ko na kailangan kong kumilos. Ngayon.”<\/p>\n Tumango siya.<\/p>\n “Ano ang gagawin natin?”<\/p>\n Ngumiti ako\u2014unang ngiti ko sa loob ng limang araw.<\/p>\n “Maglalaro tayo ng mas matalinong laro. At kapag natapos na, sila ang magluluksa. Hindi ako.”<\/p>\n At sa sandaling iyon, nagsimula ang real game.<\/p>\n Biyernes, Nobyembre 15, 2026<\/strong><\/p>\n Tinawagan ko si Dr. Haynes. Sinabi ko ang plano.<\/p>\n Kinabukasan, nag-announce siya:<\/p>\n > “Mr. Moretti has passed away at 3:42 AM due to complications from internal bleeding. The family requests privacy.”<\/p>\n Kumalat ang balita.<\/p>\n Nagluksa ang buong New York\u2014o nag-pretend na nagluksa.<\/p>\n Pero ako?<\/p>\n Lumipat ako sa secret safe house sa Brooklyn, kasama si Grace at si Dr. Haynes.<\/p>\n At mula doon, pinanood ko silang lahat.<\/p>\n Nag-meeting si Anthony para kunin ang board control.<\/p>\n Nag-file si Veronica ng claim sa estate.<\/p>\n Nag-lobby si Senator Hale para linisin ang donor records.<\/p>\n Pero ang hindi nila alam:<\/p>\n May nag-record ng lahat.<\/p>\n May nag-install ng surveillance.<\/p>\n At may lawyer akong nag-file ng post-mortem lawsuit\u2014isang legal bomb na sumabog pagkatapos ng “kamatayan” ko.<\/p>\n At nang dumating ang araw ng reading of the will, lahat sila nasa law office.<\/p>\n Pero sa halip na abogado ang bumungad sa kanila\u2026<\/p>\n Ako.<\/p>\n Buhay.<\/p>\n Nakatayo.<\/p>\n Ngumingiti.<\/p>\n “Surprise. Hindi pa ako patay.”<\/p>\n At sa sandaling iyon, nakita ko ang takot sa kanilang mga mukha.<\/p>\n Dahil alam nilang lahat\u2014lahat ng sinabi nila, lahat ng ginawa nila\u2014narinig ko.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dumating si Veronica Elizabeth Chase, tatlumpu’t tatlong (33) taong gulang, ang fianc\u00e9e ko. Nag-propose ako sa kanya three months ago sa rooftop ng penthouse. Binigyan ko siya ng 8-carat diamond… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-203","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/203","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=203"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/203\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":204,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/203\/revisions\/204"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=203"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=203"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=203"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}