Napayuko siya.<\/p>\n
\u201cNaglalakad ako papunta sa trabaho dahil wala akong pamasahe.\u201d<\/p>\n
\u201cMara, sorry\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cAt noong kailangang dalhin si Mama sa ospital, nanghiram ako ng pera sa mga kapitbahay.\u201d<\/p>\n
Tumulo ang luha ko.<\/p>\n
\u201cNasaan ka noon?\u201d<\/p>\n
Hindi siya sumagot.<\/p>\n
\u201cTinawagan kita nang paulit-ulit. Pero binlock mo ang numero ko.\u201d<\/p>\n
\u201cMali ako.\u201d<\/p>\n
\u201cOo. Mali ka.\u201d<\/p>\n
Lumapit ako nang isang hakbang, habang nananatili si Ben sa pagitan namin.<\/p>\n
\u201cPero hindi ko kayang ibalik ang lahat sa dati dahil lamang ngayon mo nararamdaman ang hirap na pinagdaanan ko.\u201d<\/p>\n
Lumuhod si Adrian.<\/p>\n
\u201cMaawa ka naman.\u201d<\/p>\n
Napatingin ako sa kaniya.<\/p>\n
Dati, isang tingin lang niya ay kaya na niya akong paiyakin.<\/p>\n
Ngayon, nakaluhod siya sa harap ko.<\/p>\n
Pero wala akong naramdamang paghihiganti.<\/p>\n
Pagod lamang.<\/p>\n
\u201cAdrian, tumayo ka.\u201d<\/p>\n
Umiling siya.<\/p>\n
\u201cHangga\u2019t hindi mo ako tinutulungan\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cMakinig ka.\u201d<\/p>\n
Tumahimik siya.<\/p>\n
\u201cHindi ko hihilingin kay Rafael na sirain ang buhay mo. Pero hindi ko rin hihilinging burahin ang ginawa mo.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya sa akin.<\/p>\n
\u201cAng reklamo ko ay dadaan sa tamang proseso. Ang tungkol sa trabaho mo, kailangan mong harapin. At ang perang kinuha mo kay Mama, kailangan mong bayaran.\u201d<\/p>\n
\u201cMara\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cMay pagkakataon ka pang ayusin ang sarili mo. Pero hindi ako ang gagawa noon para sa iyo.\u201d<\/p>\n
Tumalikod ako.<\/p>\n
Bago ako tuluyang pumasok sa elevator, narinig ko siyang magsalita.<\/p>\n
\u201cMinahal naman talaga kita noon.\u201d<\/p>\n
Huminto ako.<\/p>\n
Hindi ako lumingon.<\/p>\n
\u201cSiguro,\u201d sagot ko. \u201cPero ang pagmamahal na walang respeto, hindi sapat.\u201d<\/p>\n
At nagpatuloy ako sa paglakad.<\/p>\n
Makalipas ang ilang linggo, may dumating na liham mula sa abogado ni Adrian.<\/p>\n
Nakapaloob doon ang kasunduan sa pagbabayad ng perang kinuha niya noon, kasama ang mga kaukulang dokumento.<\/p>\n
Hindi na siya nagtangkang makipagkita sa akin.<\/p>\n
Nalaman ko ring tuluyan nang natapos ang engagement nila ni Bianca.<\/p>\n
Nagpatuloy ang internal investigation ng dati niyang law firm, at hindi na siya nakabalik sa dati niyang posisyon.<\/p>\n
Hindi ko alam kung saan siya nagsimulang muli.<\/p>\n
At sa totoo lang, hindi ko na kailangang malaman.<\/p>\n
Mas mahalaga ang ginawa ko sa perang una niyang ibinalik.<\/p>\n
Dinala ko si Mama sa isang magandang restaurant sa Tagaytay.<\/p>\n
Umupo kami sa may bintana, kung saan tanaw ang Taal Lake.<\/p>\n
\u201cAnak,\u201d sabi niya, \u201cbakit parang ang lalim ng iniisip mo?\u201d<\/p>\n
Ngumiti ako.<\/p>\n
\u201cNaalala ko lang noong wala tayong pambili ng gamot mo.\u201d<\/p>\n
Hinawakan niya ang kamay ko.<\/p>\n
\u201cNakalampas naman tayo.\u201d<\/p>\n
Tumango ako.<\/p>\n
\u201cOo, Ma.\u201d<\/p>\n
Tiningnan niya ang singsing sa daliri ko.<\/p>\n
\u201cMabait sa iyo si Rafael?\u201d<\/p>\n
Napangiti ako.<\/p>\n
\u201cSobra.\u201d<\/p>\n
\u201cKung ganoon, masaya na ako.\u201d<\/p>\n
Napatingin ako sa labas.<\/p>\n
Sa loob ng maraming taon, inakala kong ang tagumpay ay ang magkaroon ng maraming pera, magarang bahay, at magandang pangalan.<\/p>\n
Pero noong hapong iyon, habang nakaupo ako sa tabi ng nanay kong malusog at masaya, naunawaan kong may mas mahalaga pa pala.<\/p>\n
Ang makatulog nang walang takot.<\/p>\n
Ang makakain nang hindi nag-aalala kung may pagkain pa kinabukasan.<\/p>\n
At ang mahalin nang hindi kailangang patunayan araw-araw na karapat-dapat kang mahalin.<\/p>\n
Nang gabing iyon, pag-uwi ko, nakita ko si Rafael sa balkonahe.<\/p>\n
Nakasuot siya ng puting polo.<\/p>\n
At sa kaniyang manggas, kumikislap ang cufflinks na ibinigay ko.<\/p>\n
Lumapit ako at yumakap mula sa likuran niya.<\/p>\n
\u201cSuot mo pa rin?\u201d<\/p>\n
Ngumiti siya.<\/p>\n
\u201cSabi ko sa iyo, paborito ko ito.\u201d<\/p>\n
\u201cRafael?\u201d<\/p>\n
\u201cHmm?\u201d<\/p>\n
\u201cSalamat.\u201d<\/p>\n
Humarap siya sa akin.<\/p>\n
\u201cPara saan?\u201d<\/p>\n
\u201cSa pagprotekta sa akin.\u201d<\/p>\n
Hinawakan niya ang mukha ko.<\/p>\n
\u201cMara, matagal mo nang kayang protektahan ang sarili mo. Nandito lang ako para hindi mo na kailangang gawin iyon nang mag-isa.\u201d<\/p>\n
Sumandal ako sa dibdib niya.<\/p>\n
Sa ibaba namin, kumikislap ang libo-libong ilaw ng Makati.<\/p>\n
Naalala ko ang babaeng minsang natutulog nang umiiyak sa maliit na inuupahang kuwarto.<\/p>\n
Ang babaeng naniwalang wala siyang halaga dahil iniwan siya ng lalaking mahal niya.<\/p>\n
Kung makakausap ko ang babaeng iyon ngayon, isa lamang ang sasabihin ko.<\/p>\n
Huwag kang matakot sa araw na may taong umalis sa buhay mo.<\/p>\n
Dahil kung minsan, ang pag-alis ng maling tao ang siyang magbubukas ng pinto para sa buhay na tunay na nararapat sa iyo.<\/p>\n
At si Adrian?<\/p>\n
Minsan niya akong sinipa sa marmol na sahig dahil akala niya, hindi ako nababagay sa mundo ng mayayaman.<\/p>\n
Hindi niya alam na matagal ko nang natutuhan ang isang katotohanang hindi kayang bilhin ng pera.<\/p>\n
Ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa kaniyang suot, trabaho, o laman ng bank account\u2014kundi sa paraan ng pagtrato niya sa mga taong wala siyang mapapala.<\/p>\n
At sa wakas, hindi na ako ang babaeng iniwan niya.<\/p>\n
Ako na ang babaeng hindi na kailanman babalik.<\/p>\n
Napayuko siya. \u201cNaglalakad ako papunta sa trabaho dahil wala akong pamasahe.\u201d \u201cMara, sorry\u2014\u201d \u201cAt noong kailangang dalhin si Mama sa ospital, nanghiram ako ng pera sa mga kapitbahay.\u201d Tumulo ang… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-232","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/232","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=232"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":233,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/232\/revisions\/233"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph168.live\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}