Ngumiti ako. Mga ngiting may luhang nangingilid. Lumapit ako at niyakap ko siya nang napakahigpit.
“Patawarin mo ako, pinsan. Nagsinungaling ako,” malumanay kong sabi habang hinahawakan ang kanyang balikat. “Hindi ako pulubi. Walang nawala sa mga lupain ko. Sa katunayan, napakalago ng mga negosyo ko. Pumunta ako rito para subukan kung tatanggapin niyo ako sa oras na akala niyo ay wala akong maibibigay.”
Nanlaki ang mga mata ni Clara. “K-Kuya Lando… hindi ka mahirap?”
Tiningnan ko si Clara nang may matinding paggalang. “Narinig ko ang usapan ninyo kagabi, Clara. Handa mong isakripisyo ang nag-iisang pamana ng nanay mo para lang mabigyan ako ng puhunan. Wala kayong pera, pero ipinakain niyo sa akin ang pinakamasarap na bahagi ng inyong pagkain. Ipinatulog niyo ako sa nag-iisa ninyong kama. Binigyan niyo ako ng pagmamahal na hindi mabibili ng kahit anong bilyon.”
Lumingon ako sa aking abogado at sumenyas. Inabot sa akin ng abogado ang isang makapal na folder. Inihawakan ko ito sa mga nanginginig na kamay ni Nestor.
“Ano ‘to, Lando?” tanong ni Nestor habang binubuksan ang folder.
“Titulo ng isang malaking bahay at lupa dito sa Maynila, nakapangalan sa inyong mag-asawa. At isang tseke na nagkakahalaga ng Sampung Milyong Piso,” anunsyo ko sa harap nila at ng mga nag-uusyosong kapitbahay. “Kasama niyan, inilagay ko na rin sa pangalan nina Maya at Anton ang mga Trust Funds para sa pag-aaral nila hanggang kolehiyo. Hindi ka na magkikikayod sa construction, Nestor. Kukunin kita bilang General Manager sa negosyo ko.”
Napahagulgol nang malakas si Clara. Napaluhod si Nestor sa harap ko at umiyak nang matindi dahil sa sobrang gulat at saya.
“Lando… hindi namin matatanggap ito… masyadong malaki ito,” umiiyak na pakiusap ni Nestor.
Pinatayo ko siya at pinunasan ang mga luha niya. “Maliit na halaga lamang iyan kumpara sa purong pusong ipinakita ninyo sa akin, Nestor. Ibinigay ninyo ang lahat noong akala niyo ay wala kayong makukuha pabalik. Ngayon, hayaan niyong ako naman ang magbigay ng lahat sa inyo.”
Umalis sila sa tagpi-tagping bahay na iyon nang araw na iyon. Nabigyan ko ng magandang kinabukasan ang pamilyang may pinakamalinis na puso na nakilala ko.
Sa mundo kung saan madaling mabulag ang tao sa pera, napatunayan kong ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa laki ng bank account, kundi sa lalim ng pagmamahal at habag na handa mong ibigay sa iyong kapwa sa oras na sila ay walang-wala.