Namutla si Stella. Nagsimulang magbulungan ang mga bisita.
Lumapit si Lucas sa kanyang kapatid at walang pag-aalinlangang hinablot ang diamond necklace mula sa leeg nito.
“Ouch! Kuya, ano ba?!” reklamo ni Stella, hawak ang kanyang leeg.
“Ito ay pagmamay-ari ng asawa ko. Wala kang karapatang isuot ito, lalo na’t ginawa niyo siyang alila sa sarili niyang bahay,” mariing sabi ni Lucas. Humarap siya sa mga bisita, na ngayon ay nakatayo na at halatang hindi alam ang gagawin.
“Lahat kayong nandito na nakikikain at nakiki-party gamit ang pera ko… lumabas na kayo sa pamamahay ko. Ngayon din,” utos ni Lucas, hindi sumisigaw ngunit ang lamig ng tono ay nagdulot ng takot sa lahat.
Nagkukumahog na kinuha ng mga bisita ang kanilang mga bag at sunud-sunod na lumabas ng mansyon, iniiwasan ang matalim na tingin ng bilyonaryo. Naiwan ang mag-ina na nanginginig sa kaba.
“Lucas, anak, nagkakamali ka ng iniisip. Gusto lang naming turuan ng leksyon ang asawa mo para malaman niya kung paano magpatakbo ng isang malaking bahay,” pilit na palusot ni Doña Carmen, sinusubukang hawakan ang braso ng anak.
Iwinaksi ni Lucas ang kamay ng kanyang ina.
“Turuan ng leksyon? O baka naman ginamit niyo ang pagkakataon habang wala ako para pahirapan ang kaisa-isang babaeng mahal ko?” sumbat ni Lucas. “Ako ang bumili ng bahay na ito. Ako ang nagpapakain sa inyo. Ako ang nagbabayad ng mga luho niyo dahil pamilya ko kayo. Pero kung gagamitin niyo ang yaman ko para tapakan ang asawa ko, tapos na ang lahat ng pribilehiyo niyo.”
“Kuya, please! Pamilya mo kami!” umiiyak na sabi ni Stella.
“Si Elena ang pamilya ko,” sagot ni Lucas. “Mayroon kayong isang oras para mag-impake ng mga personal niyong gamit. Ipapa-freeze ko ang lahat ng credit cards na nakapangalan sa akin bukas ng umaga. Tumira kayo sa luma nating apartment at humanap kayo ng trabaho. Dahil simula ngayon, wala na kayong makukuha kahit isang sentimo mula sa akin.”
Tinalikuran niya ang kanyang ina at kapatid na ngayo’y humahagulgol at nagmamakaawa sa sahig. Hindi siya lumingon. Natutunan niya sa araw na iyon na ang kadugo ay hindi palaging kakampi, at minsan, ang mga taong nagmamahal sa iyo nang totoo ay ang mga taong handang maglinis ng iyong kusina nang walang reklamo.
Bumaba si Lucas at binalikan si Elena. Binuhat niya ang asawa na parang isang prinsesa at dinala ito palabas ng mansyon patungo sa kanyang sasakyan. Iniwan nila ang gulo at ang sakim niyang pamilya. Dinala niya si Elena sa pinakamahal na hotel sa lungsod upang magpahinga at mag-ayos, habang pinaplano niya kung paano papalitan ang buong staff at mga kandado ng kanilang tahanan bukas na bukas din.