Nanginig ang boses ni Katrina habang umiiyak.
“Marco… patawarin mo ako… natatakot ako noong iwan ako ni Jerome…”
“Kailangan ko ng tatayo bilang ama at magpopondo sa amin ng baby ko…”
“Nalalaman kong may kaya ka kaya pinaniwala kita na sa’yo ang bata…”
Napahawak si Marco sa kanyang ulo at napaluhod sa basag na bote at kumalat na gatas sa sahig.
Nawalan ng saysay ang 1 taon niyang pagmamayabang.
Ang perang ginastos niya para sa binyag, ang mga gamit na binili niya, at ang pagtataksil na ginawa niya sa akin—lahat ay nakatayo sa isang malaking kasinungalingan.
Tiningnan ko sila mula sa kinaroroonan ko nang walang kahit anong awa.
“Marco, sinisi mo ako sa loob ng 4 na taon at sinabing ako ang may kakulangan,” sabi ko sa kanya.
“Pinaniwala mo ang sarili mo na ako ang dahilan ng lahat ng kabiguan mo.”
“Ngunit ang katotohanan, ang sarili mong mga kasalanan at kasinungalingan ang sumira sa’yo.”
Inabot ko kay Dr. Javier ang pormal na sulat para sa kumpanya.
“Dr. Javier, pakipasa sa HR Board ang aking opisyal na desisyon.”
“Disqualified si Mr. Marco para sa posisyong General Manager dahil sa fraud at kawalan ng moral integrity.”
“At simula ngayong araw, terminated na rin ang kanyang kasalukuyang kontrata sa kumpanya.”
“Huwag! Clarisse, pakiusap! Huwag mong gawin sa akin ‘to!” pagmamakaawa ni Marco habang nakaluhod sa sahig.
“May mga utang ako sa bangko para sa bahay at sasakyan na ibinili ko para kay Katrina!”
“Wala na akong pambayad kung tatanggalin mo ako sa trabaho!”
Ngunit hindi ko na siya pinakinggan.
Lumapit ang 2 security guard ng ospital upang ilabas si Marco at si Katrina dahil sa paglikha ng gulo sa VIP ward.
Habang hinihila sila palabas, narinig ang sigawan at sisihan nilang dalawa.
Sinisisil ni Marco si Katrina sa panloloko sa kanya, habang umiiyak si Katrina habang hawak ang kanyang anak.
Tumingin ako sa malinis na bintana ng ospital.
1 taon akong nanahimik at nagtiis ng sakit.
Ngunit ngayong araw, nakuha ko ang hustisya na nararapat para sa akin.
Humarap ako kay Dr. Javier nang may buong tiwala sa sarili.
“Maraming salamat, Dr. Javier. Magpatuloy na tayo sa meeting para sa bagong pediatric wing ng ospital.”
Naglakad ako palabas ng pasilyo nang may taas-noong dangal, handa na para sa bagong simula ng aking buhay.