“Mr. Marco Santos at Mr. Fernando Santos, may bisa po ang ipinalabas na subpoena at freeze order mula sa korte para sa inyong mga bank account at ari-arian,” anunsyo ng opisyal. “Kailangan ninyong sumama sa aming opisina para sa pormal na imbestigasyon.”
“Clarisse! Maawa ka sa amin!” umiiyak na lumuhod si Donya Carmen sa harap ko. “Wala kaming ibang pupuntahan! Saan kami titira?”
Tiningnan ko ang ginang na dating nag-uutos at nang-aabuso sa aking kabaitan.
“Ang mansyong ito ay nakapangalan nang buo sa akin bago pa man kami ikasal ni Marco,” malinaw kong sabi. “Nakaempake na ang lahat ng mga gamit ninyo sa 4 na maleta sa labas ng gate. May 10 minuto kayo para lumabas ng aking bakuran.”
“Clarisse, patawarin mo ako, mahal kita!” sigaw ni Marco habang inaakay siya ng opisyal palabas ng pinto. “Ginamit lang ako nina Papa at Bianca! Patawarin mo ako!”
Hindi ako kumurap.
“Ang pagmamahal ay may kasamang respeto at katapatan, Marco. Pera lang ang minahal mo, at ngayong gabi, mawawala ang lahat ng iyon sa iyo.”
Isa-isang inilabas ng mga awtoridad ang 3 tao mula sa aking tahanan.
Nang sumara ang malaking pinto ng mansyon, naging payapa ang buong paligid.
Bumalik ako sa hapag-kainan.
Tumingin ako sa 3 bakanteng silya at sa natitirang ulam sa mesa.
Huminga ako nang malalim, kinuha ang aking baso ng tubig, at ininom ito nang may payapang kalooban.
Sa wakas, malaya na ako sa sarili kong pamamahay.