Part 3

Namutla si Anton na parang isang bangkay. Nagsimulang mangatog ang kanyang mga tuhod. Nang makita niyang wala na siyang kawala, biglang nagbago ang kanyang mukha. Ang maamong asawa ay naging isang halimaw.

“Oo! Ako nga!” sigaw niya, nanlilisik ang mga mata. “At ano ngayon?! Asawa mo na ako, Clara! Nakapangalan sa akin ang lahat ng kumpanya! Wala kang magagawa kundi sumunod sa akin, kundi, pareho kayong m.amatay ng tatay mong lumpo!”

Akmang susugurin niya ako upang s.aktan, ngunit bago pa man siya makahakbang…

Bumukas nang malakas ang lahat ng pinto sa mansyon! BANG!

Pumasok ang higit sa dalawampung armadong P.ulis, kasama ang mga ahente ng NBI at ang aking bagong Head Legal Counsel. Nakatutok ang kanilang mga a.rmas kay Anton.

“Anton Suarez,” matigas na anunsyo ng kapitan ng pulisya. “Inaaresto ka namin para sa patong-patong na kasong Frustrated M.urder, Serious Illegal Detention, at Grand Corporate Fraud. Wala kang piyansa.”

Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Anton. Nanghina ang kanyang mga binti at napasalampak siya sa sahig.

“H-HINDI! CLARA! PARANG AWA MO NA!” nagwawalang hagulgol ni Anton habang walang-awang pinoposasan siya ng mga awtoridad. Gumapang siya sa sahig, umiiyak at nagmamakaawa. “M-Mahal kita, Clara! Nabulag lang ako sa pera! Patawarin mo ako, asawa mo ako!”

Tinitigan ko siya pababa nang walang kahit isang patak ng awa.

“Wala akong asawang demonyo,” malamig kong sagot. “Nabawi ko na ang kumpanya. Nakuha ko na ang Papa ko. Ngayon, gusto kong makita kung paano ka mabubulok sa loob ng hawla, tulad ng ginawa mo sa ama ko.”

Kinaladkad ng mga awtoridad si Anton palabas ng mansyong hindi naman talaga kanya. Sumisigaw siya at nagwawala, pinapanood ng mga kapitbahay ang kanyang tuluyang pagbagsak.

Samantala, inilabas ko si Papa mula sa madilim na kwarto. Dinala ko siya sa pinakamagandang ospital at, sa tulong ng tunay na atensyong medikal, unti-unti siyang bumubuti. Nabawi ko ang Vanguard Enterprises at pinamunuan ito nang may tapang at hustisya. Napatunayan ko na kailanman, ang kasinungalingan ay hindi mananalo laban sa katotohanan, at ang dugong nag-uugnay sa isang pamilya ay laging hahanap ng paraan upang magkasama.

MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman magtayo ng yaman at tagumpay mula sa panlilinlang at pagkasira ng buhay ng ibang tao. Ang mga kasuklam-suklam na lihim na ibinaon mo sa dilim ay palaging isisiwalat ng liwanag. At kapag ang mga inosenteng taong inapi mo ay natutong lumaban, ang karma ay maniningil nang may pinakamalupit at walang-awang kaparusahan na kukunin hindi lamang ang iyong yaman, kundi ang iyong kalayaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *