Part 3
Nakita namin ang tatay ko na nakikipag-usap sa guard at sinasabing may sakit ako kaya may karapatan siyang pumasok.
Hindi siya pinapasok ng guard.
Kinabukasan ng umaga, tumawag ang nanay ko.
Sinagot ko ang tawag pero nakinig lang ako nang kalmado.
“Pumunta ang tatay mo riyan at tinrato ninyong parang masamang tao,” sabi ng nanay ko.
“Gumamit siya ng code na matagal nang kanselado,” sagot ko.
“Tatay mo pa rin siya. Dati hindi ka ganyan,” sabi niya.
“Dati kasi bayad lang ako nang bayad at hindi nagtatanong,” sagot ko.
“Nilalayo ka lang ni Marco sa amin,” dagdag ng nanay ko.
“8 araw nagbantay si Marco sa ospital. Kayo, 40 minuto lang ang layo pero hindi pumunta,” sabi ko.
“Hindi namin alam ang gagawin doon. Wala ka namang malay,” sagot ng nanay ko.
“Kaya hindi na sulit puntahan?” tanong ko.
Bumuntong-hininga ang nanay ko.
“Camille, habang nakahiga ka roon, wala kang magagawa para maayos ang mga bayarin. Ginagawa lang ng tatay mo ang paraan para hindi maputol ang gastusin ng pamilya,” sagot niya.
Nakinig lang ako nang hindi sumisigaw.
Malinaw na sa akin ang lahat.
Mahalaga lang ako sa kanila kapag may naibibigay akong pera.
“Salamat sa pag-amin mo, Nay,” sabi ko sabay baba ng telepono.
Pagkalipas ng ilang araw, humiling si Atty. Sofia ng protection order dahil sa pananakot at pagbabantay nila sa tapat ng building namin.
Nagkaroon ng pagdinig sa korte.
Dumating ang tatay ko kasama ang abogado nila, habang nakayuko lang ang nanay ko at si Bea.
Sinabi ng abogado nila na simpleng tampuhan lang sa pera sa loob ng pamilya ang nangyari.
Inilatag ni Atty. Sofia ang lahat ng ebidensya nang maayos.
Ipinakita niya ang pekeng kontrata sa sasakyan, ang verification call sa telepono ng nanay ko, ang mga kaltas sa bank account ko, ang 2 pekeng credit card, ang litrato sa labas ng building, ang pagpasok sa parking, at ang maling sumbong sa pulis noong nasa ospital pa ako.
Tinanong ni Atty. Sofia ang tatay ko tungkol sa ₱12,000 na hiningi niya para sa operasyon ng nanay ko.
Sinabi ng tatay ko na paraan lang daw iyon para humingi ng tulong.
“May nakatakda bang operasyon?” tanong ni Atty. Sofia.
“Hindi ko na matandaan,” sagot ng tatay ko.
“Anong ospital o pangalan ng doktor?” tanong ulit ni Atty. Sofia.
“Wala akong maibibigay na detalye,” sagot ng tatay ko.
Naglabas ang hukom ng protection order na nagbabawal sa mga magulang ko at kay Bea na lumapit sa bahay at opisina ko habang nagpapatuloy ang kaso.
Inihinto rin ng car financing company ang paniningil sa akin at itinuloy ang imbestigasyon sa pamemeke.
Si Bea ang unang umamin dahil ayaw niyang akuin nang mag-isa ang kasong kriminal.
Sinabi niya sa salaysay niya na ang tatay ko ang nagplano ng lahat, siya ang nag-upload ng ID ko, at ang nanay ko ang sumagot sa tawag ng kumpanya na nagpanggap na kasama niya ako.
“Akala ko ipapaliwanag din namin sa iyo pagkatapos,” sabi ni Bea sa labas ng korte.
“Pagkatapos kong bayaran ang sasakyang hindi akin? Hindi kayo humingi ng tulong. Ginawa ninyo akong garantor nang walang paalam,” sagot ko.
Umiyak si Bea, pero nanatili akong kalmado.
Pumayag ang mga magulang ko na bayaran ang danyos at mga nagastos sa pag-aayos ng mga pekeng dokumento upang mabawasan ang bigat ng kaso, habang itinuloy pa rin ang proseso sa piskalya.
Inako ni Bea ang utang at isinoli ang sasakyan sa kumpanya.
Unti-unti kong nalinis ang credit record ko.
Ibinenta namin ni Marco ang unit sa Makati at lumipat kami sa 1 tahimik na bahay sa Tagaytay.
Bumalik ako sa pagtatrabaho nang part-time.
Tuwing Miyerkules, dumadalaw si Bianca para magkape kasama namin.
Pagkalipas ng 1 taon, bumalik ako sa ospital para sa check-up ko.
Napadaan ako sa pasilyo at nakita ko ang 2 bakanteng upuan sa labas ng kwarto, katulad ng mga upuang walang nakaupo noong nagising ako 1 taon na ang nakalipas.
Hindi na ako nasaktan nang makita ko ang mga upuang iyon.
Ang espasyong iniwan ng mga taong pera lang ang habol sa akin ang nagbigay ng lugar para sa mga taong tunay na nagmamahal sa akin.
Hindi ko nawala ang pamilya ko noong tumigil akong magbayad.
Nawala lang ang maling paniniwala ko na ang pagtitiis sa pang-aabuso ay pagmamahal.