Inilabas ni Atty. Gabriel ang isa pang hanay ng mga papel mula sa kanyang briefcase.
“Mr. Justin Dela Cruz, hawak ko rin dito ang Petition for Annulment of Marriage at Adultery charges na isusumite natin sa korte bukas ng 8:00 AM,” pahayag ni Atty. Gabriel.
“Mayroon kaming 15 photos at video footage mula sa mga cctv camera na nakakabit sa paligid ng property na nagpapatunay sa pananatili ni Ms. Clarisse sa loob ng master bedroom sa loob ng 3 araw samtang wala ang aking kliyente.”
Nanginig si Clarisse sa takot.
“Justin, ayoko mapunta sa kulungan! Sabihin mo sa kanila na umalis na tayo!”
“Saan tayo pupunta?!” sigaw ni Justin sa kanyang kabit. “Wala akong sapat na pera para sa ganitong kalaking bahay!”
Tumingin si Police Captain Santos sa tatlo.
“Mr. Dela Cruz, Mrs. Rebecca, at Ms. Clarisse, kailangan niyo nang iwanan ang ari-ariang ito sa loob ng 15 minuto. Kung hindi kayo lalabas nang kusa, mapipilitan kaming i-evict kayo gamit ang legal force para sa eviction at trespass.”
Nagsimulang umiyak nang malakas si Donya Rebecca.
“Maya! Parang awa mo na! Nasaan ang puso mo?! Saan kami titira ngayong gabi? Hatinggabi na!”
“May 1 small apartment unit ang pamilya niyo sa Pasay, ‘di ba?” malamig kong paalala.
“Doon kayo magsama-samang tatlo. Kasama ang apo na ipinagmamayabang niyo.”
Nagtakbo paitaas si Justin at Donya Rebecca kasama si Clarisse para mag-empake ng kanilang mga gamit.
Inutusan ko ang 4 na security guards na samahan sila sa bawat silid upang siguraduhing wala silang kukunin na gamit, alahas, o gamit na binili gamit ang aking pera.
Pagkaraan ng 12 minuto, bumaba silang tatlo na dala ang 3 maliliit na bag ng damit.
Ang mga mamahaling bag at relo na ibinili ni Justin para kay Clarisse gamit ang aking supplementary credit card ay pilit na ipinaiwan ng aking legal team.
Nakatayo ako sa may pintuan ng grand entrance habang naglalakad sila palabas.
Lumapit si Justin sa akin, puno ng luha ang kanyang mga mata.
“Maya, paitaas na ang career ko… kapag nalaman ng kumpanya ko ang tungkol sa adultery case na ‘to, matatanggal ako sa trabaho. Patawarin mo ako. Handa akong iwan si Clarisse! Magpagamot tayo para magkaanak tayo!”
Tumingin ako sa kanya nang may halong habag at kawalan ng pakiramdam.
“Huli na ang lahat, Justin. Ang problema sa fertility ay hindi sa akin. May 1 secreto pa akong hindi sinasabi sa ‘yo.”
Kinuha ko ang 1 medical certificate mula sa aking handbag at inabot sa kanya.
“Noong 1 buwan ang nakalipas, nagpa-checkup tayo sa hiwalay na clinic. Ang resulta ng iyong Semen Analysis ay nagpapakita na may zero sperm count ka o azoospermia. Hindi ako ang may problema, Justin. Ikaw ang hindi pwedeng magkaroon ng anak.”
Para bang binagsakan ng langit si Justin.
Napatitig siya sa papel, pagkatanggal ng kanyang natitirang dignidad.
Dahan-dahan siyang tumingin kay Clarisse na biglang namutla at napahakbang pabalik.
“Clarisse…?” utal na tanong ni Justin. “Kung hindi ako pwedeng magkaanak… kanino ang batang ‘yan sa tiyan mo?!”
Nagsimulang mag-away ang dalawa sa mismong bakuran.
“Niloko mo ako, Clarisse! Akala ko anak ko ‘yan!” sigaw ni Justin.
“Sino ba namang lalaki ang papatulan ko kung alam kong wala kang pera at baog ka rin pala?!” sigaw ni Clarisse pabalik bago tumakbo palabas ng gate.
Si Donya Rebecca ay napaupo sa semento, umiiyak at hinahampas ang kanyang sariling mga hita sa labis na kahiyaan at pagsisi.
Ang pangarap niyang magkaroon ng mayamang menopos at tagapagmana ay naglaho sa loob lamang ng 1 gabi.
“Kargahin niyo na ang mga gamit niyo at umalis na kayo sa bakod ko,” huling utos ko sa kanila.
Pinalabas ng mga pulis at security guards sina Justin at Donya Rebecca sa gate.
Isinarado ng aking mga tauhan ang malaking bakal na pinto ng mansyon.
Pinalitan ng aking IT security team ang digital lock passcode at inayos ang buong security system ng bahay.
Pumasok ako sa loob ng aking malawak at tahimik na living room.
Umupo ako sa sofa habang iniinom ang mainit na tsaa na inihanda ng aking mga katulong na pinalabas ko kanina mula sa kanilang quarters.
Wala na ang mga taong nagpalagay sa akin na wala akong halaga.
Wala na ang mga taong gumamit at nagtaksil sa akin sa loob ng 2 taon.
Haharapin ko ang bukas na may malinis na konsensya, buong karangalan, at walang sinumang pwedeng mang-api sa akin muli.
Ang pinto na kinandado nila para ikulong ako sa labas ay ang mismong pinto na nag-lock sa kanila patungo sa sarili nilang kasiraan.