Part 3: UMATTEND AKO SA SARILI KONG BUROL PARA PANOORIN ANG ASAWA KO AT KABIT NIYA NA MAGDIWANG—HINDI NILA ALAM, BUHAY AKO!

(PART 3) Bumalik ang lahat sa loob ng chapel para sa huling bahagi ng burol. Umakyat si Eric sa stage, may hawak na panyo, at umiiyak na humarap sa mikropono at sa mga camera ng media.

“Mga kaibigan… napakasakit mawalan ng isang asawa,” madramang panimula ni Eric habang umaarte. “Ngunit bago ako tuluyang magpaalam kay Cassandra, nandito ang aming abogado para basahin ang kanyang huling habilin (Last Will and Testament).“

Umakyat ang bayarang abogado at binasa ang pekeng dokumento. “Ayon sa habilin ni Madam Cassandra, iniiwan niya ang buong pamamahala ng kanyang kumpanya at ang lahat ng kanyang bank accounts sa kanyang mahal na asawang si Eric…”

Nagbulungan ang mga tao. Nakangisi si Bianca mula sa unahan. Pikit-matang ninanamnam ni Eric ang kanyang tagumpay.

Kinuha ko ang pagkakataon. Dahan-dahan akong tumayo mula sa likuran. Ang tunog ng aking high heels ay umalingawngaw sa tahimik na chapel.

Tak… Tak… Tak…

Tumingin ang lahat sa akin habang naglalakad ako sa gitna ng aisle (pasilyo).

“Teka, sino ang babaeng ‘yan?” bulong ng isang reporter.

Nang makarating ako sa harap mismo ng stage, inabot ko ang mikropono mula sa naguguluhang abogado.

“Ang aga niyo naman yata akong pinapatay, Eric?” malamig kong tanong gamit ang mikropono.

Nanigas si Eric. Namutla si Bianca at napatayo.

Dahan-dahan kong inangat ang aking kamay at hinubad ang aking makapal na belo at sumbrero. Ibinunyag ko ang mukha ko sa buong madla.

Nagsigawan ang mga bisita! May mga hinimatay sa gulat! Nag-flash nang parang kidlat ang mga camera ng media! Parang huminto ang pag-ikot ng mundo sa loob ng chapel.

“C-Cassandra…?!” halos lumuwa ang mga mata ni Eric. Nanginginig ang buong katawan niya, pawis na pawis, at paatras nang paatras hanggang sa mabangga niya ang sarili kong picture frame at mabasag ito. “M-Multo… Multo!”

Tinitigan ko siya nang matalim. “Buhay ako, Eric. Nabuhay ako pagkatapos ninyo akong pukpukin sa ulo at ihulog sa dagat ng kabit mong si Bianca!”

Napasigaw si Bianca sa matinding takot at nagtago sa likod ni Eric. “H-Hindi totoo ‘yan! Peke ang babaeng ‘yan!”

“Ah, hindi totoo?” Ngumisi ako nang nakakapangilabot. Sumenyas ako sa assistant ko na kanina pa nakatayo sa control room ng chapel.

Biglang nag-play sa malaking projector screen ang video recording na kinuha ko kanina lang sa VIP room! Rinig na rinig ng buong chapel ang tawanan nila, ang pag-inom nila ng champagne, at ang malinaw na pag-amin ni Eric na peke ang Last Will at hinihintay lang nilang makuha ang pera ko!

Nagkagulo ang buong chapel! Nagsigawan ang mga board of directors!

“Mga hayop kayo!” sigaw ng isang tiyahin ko.

“P-Patayin niyo ang screen! Peke ‘yan!” nagwawalang sigaw ni Eric habang pilit na inaabot ang projector, ngunit saktong pagkasabi niya noon, bumukas ang malaking pinto ng chapel at pumasok ang NBI at mga pulis.

“Eric at Bianca, inaresto namin kayo sa salang Frustrated Murder, Falsification of Public Documents, at Grand Estafa!” matigas na utos ng hepe ng pulisya.

Pinusasan sina Eric at Bianca sa mismong harapan ng altar ng burol ko. Parang pinagsakluban ng langit at lupa ang dalawa. Biglang lumuhod si Eric at umiiyak na gumapang palapit sa akin.

“Cassandra! Asawa kita! Patawarin mo na ako! Si Bianca ang may utak ng lahat, ginayuma niya ako!” hagulgol ni Eric habang idinidiin ang kabit niya.

“Anong ako?! Ikaw ang nagtulak sa kanya sa dagat, demonyo ka!” tili ni Bianca sabay kalmot sa mukha ni Eric sa mismong harap ng mga pulis at media.

Tinalikuran ko sila nang walang ni katiting na awa.

“Ipagpatuloy ang tugtog para sa burol,” malamig kong utos sa organista ng chapel. Hinarap ko ang dalawang taksil na kinakaladkad palabas. “Ang burol na ito ay hindi para sa akin. Para ito sa kinabukasan at kalayaan ninyong dalawa na ngayon ay opisyal nang patay.”

Naiwan silang nag-iiyakan, nagsisisihan, at hila-hilang pinapasok sa police car habang naka-live broadcast sa buong Pilipinas. Napatunayan nila na maaari mong subukang ilibing nang buhay ang isang tao, ngunit kapag bumangon siya mula sa hukay, asahan mong ikaw ang ipapalit niya sa loob ng kabaong.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *