PART 3
Tumingin ako kay Tessa na nakatayo sa gilid.
“Miss Alcantara, ikaw ang nakapirma bilang Lead Project Coordinator sa proposal na ito, tama ba?”
Nanginginig ang boses ni Tessa nang sumagot.
“O-opo, Miss Soriano.”
Binuksan ko ang 1 folder sa harap ko at inilapag ang 3 pahinang audit report sa ibabaw ng mesa.
“Ayon sa background check ng legal team namin, 2 linggo ka pa lang sa Villareal Group bilang executive secretary.”
Tumingin ako nang diretso kay Rafael.
“Wala kang kahit 1 taon na karanasan sa supply chain o logistics management, Miss Alcantara.”
“Bakit nakalagay sa proposal na ito na tatanggap ka ng ₱27.6 million bilang project coordination fee?”
Namutla nang husto si Rafael.
“Camille, hayaan mong magpaliwanag ako. Inilagay ko lang ang pangalan ni Tessa para—”
“Para ipasa sa kanya ang komisyon na dapat ay mapupunta sa operations team na naghirap gumawa ng feasibility study?” putol ko sa kanya.
Inilabas ko ang 1 pang dokumento mula sa folder.
“Ako ang namuno sa operations team na gumawa ng 80% ng data sa proposal na ito bago ako nag-resign noong Lunes.”
Napatingin ang 2 vice presidents ni Rafael sa kanya nang may halong gulat at galit.
“Rafael, totoo ba ito?” tanong ng isa sa mga kasama niya. “Sabi mo sa amin, ni-reject ng board ang pangalan ni Camille kaya pinalitan mo!”
Hindi nakasagot si Rafael.
Pinagpapawisan na ang noo niya habang nakatingin sa mga board directors namin.
Humarap ako sa buong kuwarto.
“Ang Soriano Holdings ay hindi naglalabas ng ₱920 million sa kumpanyang walang integridad at ginagamit ang pondo ng proyekto para sa personal na pabor.”
Kinuha ko ang pulang stamp sa ibabaw ng mesa at itinatak ang salitang REJECTED sa unang pahina ng proposal nila.
“Tapos na ang meeting na ito.”
Biglang lumuhod si Tessa sa gilid ng mesa.
“Miss Camille, patawarin n’yo po ako! Si Sir Rafael po ang nagsabi sa akin na gawin iyon! Sinabi niya pong huwag ko kayong intindihin dahil hindi na raw tuloy ang kasal ninyo!”
“Tumahimik ka, Tessa!” sigaw ni Rafael.
Lumapit si Rafael sa upuan ko, namumula ang mga mata.
“Camille, mahal kita! Nagkamali lang ako noong gabing iyon. Wala kaming relasyon ni Tessa, naawa lang ako sa kanya!”
Tiningnan ko siya nang walang bahid ng galit.
“Rafael, hindi ako nagalit dahil sa 1 basong alak na ibinuhos niya sa akin.”
Tumayo ako at inayos ang coat ko.
“Umalis ako dahil noong pinapili kita sa pagitan ng babaeng pakakasalan mo at ng babaeng nagpahiya sa akin, pinili mong balikan siya.”
“At hindi mo kailangang humingi ng tawad ngayon dahil lang nalaman mong ako ang may hawak ng pera na kailangan ng kumpanya mo.”
“Lumayas na kayo sa opisina ko.”
Makalipas ang 2 linggo, lumabas sa business news na umatras din ang 3 pang investors ng Villareal Group matapos kumalat ang balita tungkol sa rejected proposal nila sa Soriano Holdings.
Tinanggal ng board of directors si Rafael bilang CEO upang maisalba ang natitirang bahagi ng kumpanya, habang tuluyan namang nasibak sa trabaho si Tessa at hindi na nakahanap ng posisyon sa malalaking kumpanya sa Makati at BGC.
Ako naman, lumipad patungong Cebu pagkalipas ng 1 buwan upang pamunuan ang bagong regional hub ng aming kumpanya.
Sa unang araw ko sa bagong opisina, nakatanggap ako ng 1 kahon ng custom crystal wine glasses mula kay Papa.
May nakaukit na CS sa bawat baso.
Ngumiti ako habang nakatanaw sa bintana ng ika-28 palapag.
Minsan, kailangan lang palang mabuhusan ka ng malamig na alak para tuluyan kang magising sa katotohanan.