“Ang perang 23 milyong piso ay direktang inilipat sa isang offshore account na nakapangalan kay Gabriel Torres at Patricia Valderama noong nakaraang 15 araw.”
Bumagsak si Gabriel sa sahig.
Nawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod.
Hindi na siya makapagsalita habang nakatitig sa mga numero sa screen.
Lumingon si Don Fernando kay Atty. Roxas at sa Head ng HR.
“Atty. Roxas, ihanda ang mga kasong Estafa, Falsification of Public and Commercial Documents, at Qualified Theft laban kay Gabriel Torres, Danilo Cruz, at sa buong pamunuan ng Valderama Construction.”
“Grace, tanggalin sa pwesto si Danilo Cruz at Gabriel Torres nang may agarang bisa nang walang anumang separation pay.”
“At magpadala ka ng sulat sa Board of Contractors upang ipawalang-bisa ang lisensya ng pamilya Valderama.”
“Tito Fernando, parang awa na po ninyo!” pagmamakaawa ni Patricia habang umiiyak.
“Hindi ko po alam ang tungkol sa pera! Si Gabriel lang po ang may pakana niyan!”
Tiningnan siya ni Don Fernando nang may panlalamig.
“Hinanap mo ang katarungan para sa iyong sarili gamit ang karahasan at kasinungalingan laban sa aking anak.”
“Ngayon, harapin mo ang batas ng walang labis at walang kulang.”
Lumapit ang 6 na security officer ng gusali sa ilalim ng utos ng punong guwardiya.
“Pakitanggal ang mga taong ito sa aking tanggapan,” utos ko.
Hinawakan ng mga guwardiya sa magkabilang braso sina Gabriel, Danilo, at Patricia upang ilabas sila sa 14th floor patungo sa police station sa ibaba.
Wala nang natirang ingay sa palapag kundi ang tunog ng kanilang mga yabag papalayo.
Nang mawala ang tatlo, humarap si Don Fernando sa lahat ng empleyadong nakasaksi.
“Nais kong ipaalala sa lahat ng naririto,” pahayag ng aming ama sa buong departamento.
“Walang sinumang may karapatang mang-api ng kapwa manggagawa, anuman ang kanyang posisyon, estado sa buhay, o suweldo.”
“Ang kumpanyang ito ay itinayo sa sipag at katapatan, hindi sa paninira at panlalamang.”
Lumingon ang ama namin kay Bea.
“Mikaela Beatriz Madrigal.”
Tumayo nang tuwid si Bea kahit may luha pa sa kanyang mga mata.
“Po, Dad?”
“Mula sa araw na ito, tinatapos ko na ang iyong internship sa Operations Department.”
Natahimik ang lahat habang naghihintay sa susunod na sasabihin ng Chairman.
“Simula sa darating na Lunes sa ganap na 8:00 AM, ikaw na ang mamumuno bilang bagong Operations Supervisor ng buong sangay na ito upang tiyakin na walang empleyadong maaapi muli.”
Nagsipalakpakan ang lahat ng kawani sa departamento.
Lumapit ako kay Bea at hinawakan ang kanyang dalawang kamay.
“Sabi ko sa iyo, hindi mo kailangang manahimik kapag ikaw ang nasa tama.”
Ngumiti si Bea, isang ngiti ng tagumpay at bagong pag-asa.
Mula sa araw na iyon, natutunan ng buong Madrigal Enterprises na ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa ingay ng paninindak, kundi sa katotohanang laging lumilitaw sa tamang panahon.