“Hindi totoo iyan! Mga ignorante kayo! Ako ang may-ari ng bahay na ito!” tili ni Donya Lupe habang pilit na nagpupumiglas nang lapitan siya ng dalawang pulis upang posasan. “May mga koneksyon ako sa gobyerno! Hindi ninyo ako pwedeng ikulong!”
“Ipaliwanag ninyo na lamang po iyan sa loob ng selda, Ginang,” matigas na sagot ng pulis bago marahas na ipinosas ang mga kamay ng biyenan ko. Ang malamig na bakal ay kumiskis sa kanyang mamahaling balat.
Hinawakan din ng mga pulis si Kiko. Ang kaninang nakangiti at mayabang kong asawa ay biglang bumagsak ang mga tuhod. Lumuha siya at nagmakaawang tumingin sa akin.
“Maya… Mahal ko… Parang awa mo na! Bawiin mo ang kaso! Asawa mo ako! Wala akong kinalaman dito, pinilit lamang ako ni Mama! Hindi ko kayang matulog sa kulungan, Maya!” umiiyak na pagmamakaawa ng aking asawa habang nakaluhod sa harapan ko.
Tiningnan ko siya nang walang kahit katiting na pagmamahal. “Asawa? Ang tunay na asawa ay ipinagtatanggol ang kanyang kabiyak, hindi ninanakawan habang naghihirap sa ibang bansa. Nabawi ko na rin ang pera mula sa pamilya Salazar, at ibabalik sa akin ang bahay ko dahil walang bisa ang bentahan na nagmula sa panlilinlang. Ang lahat ng bank accounts ng pamilya ninyo ay ipina-freeze na rin ng gobyerno. Wala na kayong pera. Wala na kayong kapangyarihan.”
Tinalikuran ko siya habang umiiyak siyang kinakaladkad ng mga alagad ng batas palabas ng kanilang sariling mansyon. Ang mga kapitbahay ay naglabasan upang kutyain ang bumagsak na pamilyang matagal nang nagmamayabang sa kanilang lugar.
Matapos ang isang buwan ng mabilis at matinding paglilitis, tuluyang nahatulan ng pagkakakulong sina Donya Lupe at Kiko. Ang pamilya Salazar na nabiktima rin nila ay umalis nang maayos sa aking kondominyum matapos maibalik ang kanilang pera. Agad kong inasikaso ang papel ng aming paghihiwalay ni Kiko upang tuluyan nang mabura ang kanyang pangalan sa aking buhay.
Nang gabing iyon, bumalik ako sa aking paboritong tahanan. Pinalitan ko ang lahat ng kandado, pinto, at muwebles. Nagbuhos ako ng mainit na tubig sa aking paliguan, nagbukas ng isang bote ng napakamahal na alak, at pinagmasdan ang tahimik na lungsod mula sa aking bintana.
Wala na ang mga taong sumira sa aking tiwala. Nakulong ang mga taong umabuso sa aking kabaitan. At napatunayan ko sa buong mundo na ang isang babaeng pinaghirapan ang kanyang narating mula sa ibaba, kailanman ay hindi madaling mapapabagsak ng kahit sinong magtatangkang umagaw sa kanyang korona.