Part 3: Akala ng asawa ko, dahil walong buwan akong buntis, may dalawa kaming anak, at walang sariling trabaho, hindi ko siya kayang iwan. Kaya dinala niya ang kabit niya sa bahay at inanunsiyong doon na ito titira sa guest room! Pero makalipas lang ang labinlimang minuto, bumaba ako kasama ang mga anak namin, tatlongmaleta, at mga papel ng annulment na hindi niya alam na matagal ko nang inihanda.

Part 3

Isang taon ang lumipas matapos ang gabing iyon na tuluyang nagpabago sa takbo ng buhay ko.

Ngayon, nakaupo ako sa maluwag at maliwanag na opisina ng aking sariling digital marketing agency dito sa Bonifacio Global City. Habang tinitingnan ko ang laptop screen ko, naramdaman ko ang paggalaw ng aking bunso na si Lucas—ang sanggol na isinilang ko dalawang linggo matapos ang araw na iniwan ko si Mateo. Malusog siya, masigla, at siya ang patunay na hindi ko kailangan ang isang lalaking nang-aapi para mabuhay nang maayos.

Hindi naging madali ang simula. Maraming beses akong napuyat, pinagsabay ang pagpapalaki sa tatlong bata at ang pagtatayo ng sarili kong negosyo gamit ang mga ipon ko na itinago ko nang palihim sa loob ng ilang taon. Ngunit sa tulong ng aking pamilya at mga tunay na kaibigan, nakabangon ako nang walang kahati sa hirap.

At si Mateo?

Ayon sa mga balitang nakakarating sa akin mula kay Daniel—na siya mismong kumalas sa panig ng kanyang kapatid at madalas pang dumalaw sa mga pamangkin niya—tuluyang gumuho ang buhay ni Mateo. Pagkaalis ko pa lang noon, hiwalayan agad ang sumunod sa kanila ni Veronica nang malamang wala palang sariling pera si Veronica at puro utang lamang ang ipinagmamalaki nito. Si Aling Marta naman ay lumipat sa probinsiya dahil sa sama ng loob sa mga nangyari.

Ang pinakamasakit para kay Mateo ay ang legal na aspeto. Dahil sa mga ebidensyang dinala ko sa korte—kabilang ang audio recording at mga dokumentong pinirmahan ng kanyang sariling pamilya bilang saksi—naipanalo ko ang kaso. Nakapangalan sa akin ang kustodiya ng mga bata, at napilitan siyang magbigay ng malaking sustento buwan-buwan. Bukod pa rito, nawalan siya ng posisyon sa kumpanyang pinagtatrabahuhan niya noon dahil sa iskandalo ng concubinage na umabot sa kanilang mga kliyente.

Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga dokumento sa aking opisina, bumukas ang pinto at pumasok si Ethan at Sophie, kasama si Baby Lucas na karga ng aking kapatid.

“Mommy, tapos na po kaming mag-aral!” masayang sigaw ni Sophie habang bitbit ang kanyang pangkulay.

Ngumiti ako nang ubod-lakas. Lumapit ako sa kanila at niyakap sila nang mahigpit.

Minsan, akala natin kapag nasa laylayan tayo ng lipunan, walang trabaho, at malapit nang manganak, wala na tayong magagawa kundi yumuko sa mga taong gustong yumurak sa atin. Ngunit pinatunayan ko na ang isang babaeng inaapi ay hindi kailanman mahina. Ang totoo, ang pag-alis ko sa bahay na iyon sa Makati ang pinakamagandang desisyon na ginawa ko sa buong buhay ko.

Dahil sa wakas, ako na ang may hawak ng sarili kong kwento, at walang sino man ang makakapagsabi sa akin kung hanggang saan lang ang kaya kong marating.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *