PART 3: Ang Pagtuhod ng Pagmamataas (Wakas)
Malakas na ipinukpok ng sheriff ang bakal na gate. Ilang sandali pa, bumukas ang pinto ng sala. Si Manuel ang lumabas, nakasuot ng mamahaling branded shirt, habang nakasunod sa kanya si Donya Alicia na umiinom pa rin ng kape at si Bianca na nakapantulog pang-alta-sosyedad.
“Sino kayo?! Bakit kayo nanggugulo dito?!” sigaw ni Manuel habang nakapameywang. Ngunit nang makita niya ako na naglakad palapit sa gitna kasama ang mga abogado, natigilan siya. Nawala ang ngiti sa kanyang labi.
“Elena? Paano ka nakabalik dito? Hindi ba sinabi ko sa iyong lumayas ka na?” galit na sigaw ni Manuel.
“Anak, tawagin mo ang mga pulis! Ipaaresto mo ang babaeng ito at ang mga taong kasama niya!” utos naman ni Donya Alicia sa kanyang apo. Si Joshua ay lumabas din hawak ang kanyang cellphone, mukhang naiinis pa na naabala ang kanyang paglalaro.
“Mr. Manuel Santos,” seryosong wika ni Atty. Santiago habang hawak ang isang makapal na dokumento. “Kami ay mula sa Santiago & Valderrama Legal Counsel. Narito kami upang ihatid ang mga kautusan mula sa Korte.”
Binuksan ni Atty. Santiago ang unang folder. “Una, isang Writ of Execution at Ejectment Notice para sa ari-ariang ito. Ayon sa mga dokumentong hawak namin, ang lupa at ang bahay na ito ay nakapangalan sa eksklusibong mana ni Mrs. Elena Reyes-Santos bago pa man ang inyong kasal, at ang kontrata ng negosyo ay napatunayang sa kanya nagmula ang orihinal na puhunan.”
Namutla si Manuel. “H-Hindi totoo ‘yan! Akin ang kumpanyang iyon! Akin ang bahay na ito!”
“Pangalawa,” pagpapatuloy ng abogado, “ikaw, Manuel Santos, ay nahaharap sa mga kasong Concubinage sa ilalim ng Revised Penal Code, Economic and Psychological Abuse sa ilalim ng RA 9262, at falsification of public documents dahil sa pagtatangkang ilipat sa iyong pangalan ang mga titulo nang walang pahintulot ng iyong legal na asawa.”
Bumagsak ang hawak na tasa ni Donya Alicia. Lumapag ito sa semento at nabasag nang pira-piraso. Tumulo ang mainit na tsaa sa kanyang mga paa ngunit parang wala siyang pakiramdam; nanigas siya sa kanyang kinatatayuan habang nakatingin sa akin.
“Mama… Lola…” nanginginig na boses na tawag ni Joshua habang lumalapit sa kanyang ama. “A-Ano raw po ang ibig sabihin nito? Mawawala ba ang bahay na ito? Paano na ang hiningi kong sports car?”
Hindi nakasagot si Manuel. Unti-unting lumambot ang kanyang mga tuhod. Ang yabang na nakita ko kagabi—ang malamig na titig, ang pagmamataas dahil sa kanyang posisyon bilang presidente ng construction firm—ay parang bula na naglaho.
Sa harap ng mga kapitbahay na nagsimula nang magsilabas at manood, at sa harap ng mga taong minamaliit ako, dahan-dahang lumuhod si Manuel sa ibabaw ng sementadong sahig.
“Elena… patawarin mo ako…” nanginginig na pakiusap ni Manuel habang pilit niyang inaabot ang dulo ng aking sapatos. “Nagkamali ako… nabulag ako ng pera at ng babaeng ito. Patawarin mo ako, Elena. Huwag mo kaming itapon sa lansangan.”
Kasabay nito, lumuhod din si Donya Alicia, umiiyak at nanginginig ang mga kamay. “Elena, anak… patawarin mo ang matanda mong biyenan. Nagdilim lamang ang paningin ko. Kayo pa rin ang pamilya namin…”
Si Bianca naman ay mabilis na umurong papasok sa pinto, ngunit hinarangan siya ng isa sa mga tauhan ng sheriff. “Ikaw din, Binibining Bianca, ay pinagpapaliwanag sa kasong Adultery at pakikialam sa conjugal property,” sabi ng opisyal.
Tumingin ako sa kanila. Walang galit sa aking dibdib—tanging kapayapaan lamang at katarungan. Lumuhod ako nang bahagya upang pantayan ang mukha ni Manuel na ngayo’y basang-basa na ng luha at pawis.
“Noong sinabi ninyong wala akong kwenta at pinalayas ninyo ako na parang aso sa kalsada, nakalimutan ninyong ang babaeng tinapak-tapakan ninyo ang nagtayo ng pundasyon ng buhay na kinabubuhay ninyo ngayon,” mahinahon kong sinabi.
Tumayo ako nang tuwid at ibinigay ang hudyat sa mga abogado. “Ipatupad ang kautusan ng Korte. Mayroon silang dalawang oras upang hakutin ang kanilang mga gamit at lumayas sa aking pag-aari.”
Tumalikod ako sa kanila habang maririnig ang hagulgol at pagsisisi ng mga taong minsan kong minahal nang buong puso. Ngunit sa pagkakataong ito, alam ko na ang aking sarili ang una kong pipiliin. Ang lisensyadong inhinyero ay bumalik na, at hindi na kailanman magpapadurog kailanman.